τελευταια νεα
Tag

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Browsing

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες απευθύνει έκκληση στη Σουηδία και την Ισπανία να αξιοποιήσουν την Προεδρία τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2023 για να χαράξουν μια πορεία προς μια Ευρωπαϊκή Ένωση που θα προστατεύει πραγματικά τους αναγκαστικά εκτοπισμένους ανθρώπους.

Η Ύπατη Αρμοστεία συνιστά στις επερχόμενες προεδρίες να επικεντρωθούν στη διασφάλιση της πρόσβασης σε δίκαιες και αποτελεσματικές διαδικασίες ασύλου, καθώς και στη δημιουργία λειτουργικών μηχανισμών αλληλεγγύης και επιμερισμού της ευθύνης χωρίς να καταφεύγουν σε παρεκκλίσεις.

Οι Συστάσεις της Ύπατης Αρμοστείας για τη Σουηδική και την Ισπανική Προεδρία του Συμβουλίου της Ε.Ε. (UNHCR’s Recommendations for the Swedish and Spanish Presidencies of the Council of the EU) παρέχουν έναν πρακτικό οδικό χάρτη αξιοποιώντας βέλτιστες πρακτικές από το 2022.

Με τη δημοσιευθείσα στις 22.11.2022 απόφασή του το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) αποφάνθηκε ότι δεν επιτρέπεται η απομάκρυνση υπηκόου τρίτης χώρας ο οποίος πάσχει από σοβαρή ασθένεια αν, ελλείψει κατάλληλης αγωγής στη χώρα προορισμού, αυτός διατρέχει τον κίνδυνο να εκτεθεί σε ταχεία, σημαντική και μη αναστρέψιμη επιδείνωση του πόνου που συνδέεται με την ασθένειά του.

Ιστορικό της υπόθεσης

Σε Ρώσο υπήκοο ο οποίος προσβλήθηκε σε ηλικία δεκαέξι ετών από σπάνια μορφή καρκίνου του αίματος παρέχεται επί του παρόντος περίθαλψη στις Κάτω Χώρες. Η θεραπευτική αγωγή του συνίσταται, κυρίως, στη χορήγηση φαρμακευτικής κάνναβης για την αντιμετώπιση του πόνου. Η χρήση φαρμακευτικής κάνναβης δεν επιτρέπεται εντούτοις στη Ρωσία.

Ο ενδιαφερόμενος υπέβαλε πλείονες αιτήσεις ασύλου στις Κάτω Χώρες, η τελευταία από τις οποίες απορρίφθηκε το 2020, στη συνέχεια δε άσκησε προσφυγή ενώπιον του rechtbank Den Haag (πρωτοδικείου Χάγης) κατά της  απόφασης επιστροφής που εκδόθηκε εις βάρος του. Υποστηρίζει ότι πρέπει να του χορηγηθεί άδεια διαμονής ή, τουλάχιστον, να αναβληθεί η απομάκρυνσή του, διότι η θεραπευτική αγωγή με χρήση φαρμακευτικής κάνναβης, η οποία του χορηγείται στις Κάτω Χώρες, είναι τόσο σημαντική για αυτόν, ώστε εάν διακοπεί δεν θα είναι πλέον σε θέση να ζήσει αξιοπρεπώς.

Το πρωτοδικείο Χάγης αποφάσισε να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικό ερώτημα προκειμένου να διευκρινιστεί, κατ’ ουσίαν, αν το δίκαιο της Ένωσης 1 αποκλείει την έκδοση απόφασης επιστροφής ή τη λήψη μέτρου απομάκρυνσης σε μια τέτοια περίπτωση.

Το σκεπτικό του Δικαστηρίου της Ευρωπαικής Ένωσης

Με την απόφασή του αυτή, το Δικαστήριο αποφάνθηκε, υπό το φως της νομολογίας του και της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ότι το δίκαιο της Ένωσης δεν επιτρέπει σε κράτος μέλος να εκδώσει απόφαση επιστροφής ή να προβεί στην απομάκρυνση υπηκόου τρίτης χώρας ο οποίος διαμένει παρανόμως στο κράτος μέλος αυτό και πάσχει από σοβαρή ασθένεια, εφόσον υφίστανται σοβαροί και αποδεδειγμένοι λόγοι να θεωρηθεί ότι η επιστροφή του ενδιαφερομένου θα τον εξέθετε, λόγω της μη διαθεσιμότητας της κατάλληλης περίθαλψης στη χώρα προορισμού, σε πραγματικό κίνδυνο ταχείας, σημαντικής και μη αναστρέψιμης επιδείνωσης του πόνου που προκαλείται από την ασθένειά του.

Η προαναφερθείσα προϋπόθεση συντρέχει ιδίως όταν αποδεικνύεται ότι, στη χώρα προορισμού, δεν είναι δυνατόν να του χορηγηθεί νομίμως η μόνη αποτελεσματική αναλγητική αγωγή και ότι η έλλειψη τέτοιας αγωγής θα τον εξέθετε σε πόνο τέτοιας έντασης που θα προσέβαλλε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δεδομένου ότι θα μπορούσε να του προκαλέσει σοβαρές και μη αναστρέψιμες ψυχικές βλάβες ή ακόμη και να τον οδηγήσει στην αυτοκτονία.

Όσον αφορά το κριτήριο της ταχείας επιδείνωσης, το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι αντιβαίνει στο δίκαιο της Ένωσης εθνική ρύθμιση η οποία, προκειμένου να μπορεί να θεωρηθεί ταχεία η επιδείνωση του πόνου του υπηκόου τρίτης χώρας σε περίπτωση επιστροφής του, θέτει ως απαίτηση να πιθανολογείται ότι η επιδείνωση αυτή θα εκδηλωθεί εντός προθεσμίας καθοριζόμενης εκ των προτέρων με απόλυτο τρόπο στο δίκαιο του οικείου κράτους μέλους. Αν τα κράτη μέλη καθορίζουν προθεσμία, αυτή πρέπει να είναι αμιγώς ενδεικτική και δεν απαλλάσσει την αρμόδια εθνική αρχή από την υποχρέωση συγκεκριμένης εξέτασης της κατάστασης του ενδιαφερομένου.

Όσον αφορά τον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής του ενδιαφερομένου, κατά την έννοια του άρθρου 7 του Χάρτη, στοιχείο της οποίας αποτελεί η χορήγηση θεραπευτικής αγωγής σε υπήκοο τρίτης χώρας, ακόμη και παρανόμως διαμένοντα, το Δικαστήριο έκρινε ότι η αρμόδια εθνική αρχή μπορεί να εκδώσει απόφαση επιστροφής ή να προβεί στην απομάκρυνση υπηκόου τρίτης χώρας μόνον αφού έχει λάβει υπόψη την κατάσταση της υγείας του.

Εντούτοις, το γεγονός ότι, σε περίπτωση επιστροφής, δεν θα μπορεί πλέον να χορηγηθεί στον ενδιαφερόμενο η ίδια αγωγή με εκείνη που του χορηγείται στο κράτος μέλος όπου διαμένει παρανόμως και ότι, εξ αυτού του λόγου, ενδέχεται να επηρεαστεί, μεταξύ άλλων, η ανάπτυξη των κοινωνικών του σχέσεων στη χώρα προορισμού, δεν μπορεί από μόνο του να αποκλείσει την έκδοση απόφασης επιστροφής ή τη λήψη μέτρου απομάκρυνσης εις βάρος του, σε περίπτωση που η έλλειψη της συγκεκριμένης αγωγής, στη χώρα προορισμού, δεν τον εκθέτει σε πραγματικό κίνδυνο απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης.

Τι είναι η διαδικασία προδικαστικής παραπομπής;

Γίνεται υπόμνηση ότι η διαδικασία εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως παρέχει στα δικαστήρια των κρατών μελών τη δυνατότητα να υποβάλουν στο Δικαστήριο, στο πλαίσιο της ένδικης διαφοράς της οποίας έχουν επιληφθεί, ερώτημα σχετικό με την ερμηνεία του δικαίου της Ένωσης ή με το κύρος πράξεως οργάνου της Ένωσης. Το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται επί της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να επιλύσει τη διαφορά αυτή, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου. Η απόφαση αυτή δεσμεύει, ομοίως, άλλα εθνικά δικαστήρια ενώπιον των οποίων ανακύπτει παρόμοιο ζήτημα.

Πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου επισημαίνει τις προκλήσεις για την ένταξη μεταναστών, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Συγκεκριμένα, η έκθεση εντοπίζει τις εξής κυρίως βασικές προκλήσεις:              
  • Καθυστερήσεις στη διοικητική διεκπεραίωση αιτήσεων και την έλλειψη συντονισμού τόσο σε εθνικό όσο και ευρωπαϊκό επίπεδο
  • Οι πολιτικές ένταξης διαφέρουν από κράτος σε κράτος και συχνά έχουν ως αποδέκτες ορισμένες μόνο ομάδες αφήνοντας άλλες εκτός πχ νέους μετανάστες ή ανιθαγενείς
  • Οι διακρίσεις και η άνοδος του αντι-μεταναστευτικού κλίματος σε ολόκληρη την Ευρώπη. Για το λόγο αυτό το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο καλεί τα κράτη μέλη και τα ευρωπαϊκά όργανα να εγγυηθούν ισότιμη πρόσβαση σε πολιτικές ένταξης και να αναπτύξουν ειδικές πολιτικές κατά των διακρίσεων
  • Η χρηματοδότηση. Επί του παρόντος υπάρχουν ποικίλες πηγές χρηματοδότησης για μετανάστες με αποτέλεσμα να μην μπορεί κανείς να έχει εικόνα πόσα χρήματα πάνε στην ένταξη  
  • Η απροθυμία των κρατών να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους. Μέχρι σήμερα έχουν υλοποιηθεί μόνο τα 23 από τα 52 σημεία του σχεδίου δράσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 2016 ενώ και η Επιτροπή δεν παρακολουθεί τις δράσεις των κρατών μελών
  • Δεν υπάρχει επαρκής παρακολούθηση και συγκέντρωση δεδομένων σχετικά με τις πολιτικές ένταξης και τα αποτελέσματά τους.

Μπορείτε να κατεβάσετε την έκθεση στον ακόλουθο σύνδεσμο

Περισσότεροι από 410.000 νέοι αιτούντες άσυλο καταγράφηκαν στην ΕΕ το τρίτο τρίμηνο του 2015, εκ των οποίων ο ένας στους τρεις είναι Σύρος πρόσφυγας, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν την Πέμπτη στη δημοσιότητα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Εurostat, οι Σύροι είναι πρώτοι στις αιτήσεις διεθνούς προστασίας στην ΕΕ με ποσοστό 34%. Ακολουθούν οι Αφγανοί (14%), οι Ιρακινοί (11%), οι Αλβανοί (5%) και οι Πακιστανοί (3%).
Το τρίτο τρίμηνο του 2015, ο αριθμός των Σύρων και Ιρακινών αιτούντων άσυλο υπερτριπλασιάστηκε, σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο, φτάνοντας τους 138.000, από 44.500. Παράλληλα, διπλασιάστηκε ο αριθμός των Αφγανών αιτούντων άσυλο, ξεπερνώντας τις 56.500 αιτήσεις.
Οι περισσότερες αιτήσεις ασύλου καταγράφηκαν στη Γερμανία και την Ουγγαρία (περίπου 108.000 νέες αιτήσεις στην κάθε χώρα, αντιπροσωπεύοντας το 26% του συνόλου των αιτήσεων στην ΕΕ το τρίτο τρίμηνο του 2015). Ακολουθούν η Σουηδία με περίπου 42.500 αιτήσεις (10% του συνόλου), η Ιταλία με 28.500 (7%) και η Αυστρία με 27.500 αιτήσεις (7%).
Στην Ελλάδα το τρίτο τρίμηνο του 2015 καταγράφηκαν 2.890 νέες αιτήσεις ασύλου (έναντι 2.865 το δεύτερο τρίμηνο), αντιπροσωπεύοντας το 0,7% του συνόλου των αιτήσεων στην ΕΕ. Σε σχέση με τον πληθυσμό της Ελλάδας, αντιστοιχούν 267 αιτήσεις ασύλου ανά εκατομμύριο κατοίκων. Στην Ελλάδα, το 34% των αιτήσεων ασύλου αντιστοιχεί σε Σύρους (990 αιτήσεις), το 14% σε Πακιστανούς (410 αιτήσεις) και το 14% σε Αφγανούς (405 αιτήσεις).
Σε σχέση με τον πληθυσμό του κάθε κράτους-μέλους, οι περισσότερες αιτήσεις ασύλου καταγράφηκαν στην Ουγγαρία (10.974 ανά εκατομμύριο κατοίκων), στη Σουηδία (4.362), στην Αυστρία (3.215), στη Φιλανδία (2.765), στη Γερμανία (1.334), στο Βέλγιο (1.301) και στο Λουξεμβούργο (1.108).
Στον αντίποδα, οι λιγότερες αιτήσεις ασύλου καταγράφηκαν στη Σλοβακία (3 ανά εκατομμύριο κατοίκων), στην Κροατία (8), στη Ρουμανία (14), στην Πορτογαλία (21) και στην Τσεχία (25).
Στην ΕΕ αντιστοιχούν 814 νέες αιτήσεις ασύλου ανά εκατομμύριο κατοίκων.

Εν τω μεταξύ, εκκρεμούν αποφάσεις για 808.000 παλαιότερες αιτήσεις ασύλου σε χώρες της ΕΕ, ως το Σεπτέμβριο του 2015, εκ των οποίων οι 435.000 δεν έχουν εξεταστεί ακόμη.
Πηγή: In.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, 10.12.2015

Οι εργαζόμενοι που μετακινούνται εντός της ΕΕ, ή μεταναστεύουν στην ΕΕ, διατρέχουν κίνδυνο να πέσουν θύματα σοβαρής εργασιακής εκμετάλλευσης σύμφωνα με έκθεση του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (FRA), στην οποία επισημαίνεται ότι ενώ η ΕΕ έχει θεσπίσει νομοθεσία που απαγορεύει συγκεκριμένες μορφές σοβαρής εργασιακής εκμετάλλευσης τα φαινόμενα αυτά είναι αρκετά συχνά.

Τα πορίσματα της έκθεσης δείχνουν ότι η εγκληματική εργασιακή εκμετάλλευση είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη σε μια σειρά από κλάδους, όπως κυρίως η γεωργία, οι κατασκευές, τα ξενοδοχεία και οι υπηρεσίες εστίασης, η οικιακή εργασία και η μεταποίηση, καθώς και ότι οι θύτες δεν διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο να διωχθούν ποινικά ή να υποχρεωθούν να αποζημιώσουν τα θύματα. Παρά τη διαφοροποιημένη γεωγραφική και τομεακή κατανομή τους, οι εργαζόμενοι, που πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης, παρουσιάζουν συχνά σημαντικές ομοιότητες, όπως είναι οι πολύ χαμηλοί μισθοί – μερικές φορές ένα ευρώ την ώρα, ή και λιγότερο – και τα 12ωρα ωράρια εργασίας, για έξι, ή και επτά ημέρες την εβδομάδα. “Η κατάσταση αυτή δεν βλάπτει μόνο τα ίδια τα θύματα, αλλά υπονομεύει γενικότερα τους κανόνες εργασίας”, αναφέρει χαρακτηριστικά η έκθεση.

Συγκεκριμένα, όσον αφορά την Ελλάδα και το καθεστώς ατιμωρησίας ή μικρών ποινών, που επικρατεί σε τέτοιες υποθέσεις, υπάρχει εκτενής αναφορά στην υπόθεση των 119 μεταναστών από το Μπαγκλαντές, που εργάζονταν κάτω από “απάνθρωπες συνθήκες” σε καλλιέργειες φράουλας στη Νέα Μανωλάδα και οι οποίοι δέχτηκαν τα πυρά των εποπτών τους όταν ζήτησαν την καταβολή των 22 ευρώ ανά ημέρα εργασίας που τους είχαν υποσχεθεί. Όπως αναφέρει η έκθεση, οι αρχές αναγνώρισαν ως θύματα εργασιακού trafficking και παραχώρησαν άδεια παραμονής μόνο στους 35 εργάτες που τραυματίστηκαν. Επιπλέον, από τους τέσσερις θύτες που συνελήφθησαν, ένας κρίθηκε ένοχος, με την κατηγορία της πρόκλησης σοβαρής σωματικής βλάβης, ένας κρίθηκε ένοχος, για απλή συμμετοχή και δύο αφέθηκαν ελεύθεροι. Ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης αθωώθηκε ομόφωνα από τις κατηγορίες της σοβαρής επίθεσης και του εργασιακού trafficking, όπως αναφέρεται.

Όπως σημειώνει η έκθεση, οι μετανάστες χωρίς άδεια εργασίας, που υφίστανται εργασιακή εκμετάλλευση, συχνά δεν προβαίνουν σε επίσημες καταγγελίες λόγω του φόβου της απέλασης, ενώ ακόμα και εάν προσφύγουν στην αστυνομία συχνά έρχονται αντιμέτωποι με τέτοιου είδους απειλές. Ως παράδειγμα, παρατίθεται η περίπτωση δύο εργατών βουλγαρικής καταγωγής, που εργάζονταν σε βοσκότοπους στην Ελλάδα και κατήγγειλαν τις συνθήκες εργασίας στην αστυνομία. Η αστυνομία έφτασε στον τόπο εργασίας τους, αλλά, λόγω των οικογενειακών σχέσεων που είχαν οι αστυνομικοί με τον αγρότη, απείλησαν τους εργαζόμενους με απέλαση από τη χώρα. Την υπόθεση ανέλαβαν αργότερα οι βουλγαρικές αρχές, όπως αναφέρει η έκθεση.

Ένας ακόμη λόγος, που συμβάλλει στη διαιώνιση του φαινομένου σύμφωνα με την έκθεση, είναι η έλλειψη μιας ολοκληρωμένης και αποτελεσματικής παρακολούθησης των συνθηκών εργασίας, συχνά λόγω έλλειψης των αναγκαίων πόρων. Ως παράδειγμα σημειώνεται η περίπτωση της τουριστικής βιομηχανίας στην Ελλάδα.

Επιπλέον, η Ελλάδα παρατίθεται ως παράδειγμα και στις περιπτώσεις εργασιακής εκμετάλλευσης σε εταιρίες που συνεργάζονται με το δημόσιο τομέα. Συγκεκριμένα, η έκθεση κάνει αναφορά σε περιστατικό γυναίκας, με καταγωγή από την Γκάνα, που εργαζόταν σε εταιρία καθαρισμού για το δημόσιο τομέα και μόλις παραπονέθηκε για τις συνθήκες εργασίας αναγκάστηκε σε “οικειοθελή παραίτηση”.

Ωστόσο, η έκθεση δεν παραλείπει να αναφερθεί και σε περιστατικό εργασιακής εκμετάλλευσης με θύματα Έλληνες εργαζόμενους σε εταιρία καθαρισμού αλυσίδας εστιατορίων του Βελγίου. Μαζί με άλλους εργαζόμενους από τη Γερμανία, τη Βουλγαρία, τη Μολδαβία, τη Ρουμανία και το Καζακστάν είχαν αναγκαστεί να δουλεύουν με περιορισμένη επαφή με τον έξω κόσμο, για 45 ευρώ την ημέρα, επτά μέρες την εβδομάδα, από τις 7 το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ. Μετά από ανώνυμη καταγγελία ο εργοδότης κατηγορήθηκε για εργασιακό trafficking και άλλα αδικήματα.

Τέλος, η έκθεση αναφέρει ως θετικό σημείο πως η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις τρεις ευρωπαϊκές χώρες όπου οι συνδικαλιστικές οργανώσεις παρέχουν όλο και πιο ενεργά βοήθεια στους εργαζόμενους, όσον αφορά τα εργασιακά τους δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν έχουν άδεια εργασίας. Οι άλλες δύο είναι η Αυστρία και η Ιρλανδία.

Πηγή: In.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, 2.6.2015

Δείτε το πλήρες κείμενο της έκθεσης (στα αγγλικά)

Θεαματικά αποτελέσματα στην προστασία των χερσαίων συνόρων της Ελλάδας από την παράνομη μετανάστευση απέφερε η επιχείρηση «Ασπίδα» (Shield), η οποία τέθηκε σε εφαρμογή τον Αύγουστο 2012, με τη μεταφορά 1.800 συνοριοφυλάκων στον Έβρο.
Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα της εξαμηνιαίας έκθεσης της Κομισιόν για την κατάσταση που επικρατεί στη ζώνη του Σένγκεν. Ειδικότερα, στο «τσεκ απ» της Επιτροπής, οι Ευρωπαίοι ελεγκτές τονίζουν ότι ενώ από τον Ιούλιο έως το Σεπτέμβριο 2012, πάνω από τους μισούς παράνομους μετανάστες που εισέρχονταν στην Ε.Ε, εντοπίζονταν την Ελλάδα, η εικόνα άλλαξε άρδην από τον περασμένο Οκτώβριο όταν η επιχείρηση «Ασπίδα» ήταν σε πλήρη ανάπτυξη. Το ποσοστό παράνομων εισόδων από την Ελλάδα έπεσε στο 30% επί του συνόλου της Ε.Ε., πίσω από το αντίστοιχο της Ιταλίας (31%). Παρόλα αυτά, το τρίμηνο Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου 4.035 λαθρομετανάστες συνελήφθησαν στην Ελλάδα, κατά την προσπάθειά τους να μπουν στην Ε.Ε. Ωστόσο, ο κύριος όγκος των μειωμένων πλέον αποπειρών εισόδου εντοπίζεται στα θαλάσσια σύνορα της χώρας. Στον Έβρο αντιθέτως, από 2.000 συλλήψεις που έγιναν την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου, όταν ξεκίνησε η επιχείρηση Ασπίδα, ο αριθμός έπεσε στις 200 την αμέσως επόμενη εβδομάδα και σχεδόν μηδενίστηκε (10 συλλήψεις) την τελευταία εβδομάδα του Οκτωβρίου.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι η Έκθεση της Κομισιόν εντοπίζει και πάλι κενά στην ασφάλεια των ελληνικών συνόρων και στη συμμόρφωση της χώρας μας με τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από τη Συνθήκη του Σένγκεν. Ειδικότερα, το τρίμηνο Οκτωβρίου-Δεκεμβρίου 2012 (περίοδος αναφοράς της Εκθεσης), οι περισσότερες παράνομες μετακινήσεις εντός της Ζώνης του Σένγκεν έγιναν από την Ελλάδα και κυρίως αφορούν παράνομες διελεύσεις χερσαίων συνόρων στα Δυτικά Βαλκάνια, παράνομες επιβιβάσεις σε φέρι μπόουτ προς την Ιταλία, και παράνομες επιβιβάσεις λαρθρομεταναστών με πλαστά πιστοποιητικά, από Ελληνικά αεροδρόμια. «Η Κομισιόν καλεί την Ελλάδα να εφαρμόσει το Σχέδιο Δράσης για την προστασία του Σένγκεν και επαναλαμβάνει τη δέσμευσή της να υποστηρίξει τις ελληνικές αρχές στο έργο τους μέσω του Ταμείου Εξωτερικών Συνόρων και της Δύναμης Frontex», καταλήγει η Εκθεση.
Πηγή: Καθημερινή, 3.6.2013

Σύμφωνα με την Επιτροπή στο επίμαχο διάστημα παρατηρήθηκε αύξηση κατά 18 τοις εκατό στον αριθμό των θυμάτων του τράφικινγκ στην ΕΕ, ταυτοχρόνως δε σημειώθηκε μείωση κατά 13 τοις εκατό στις ποινικές καταδίκες των θυτών. Επιπλέον, η Επιτροπή επεσήμανε ότι μόνον έξι από τα συνολικά 27 κράτη-μέλη της Ένωσης έχουν μεταφέρει πλήρως στο εθνικό τους δίκαιο την Ευρωπαϊκή Οδηγία για την καταπολέμηση του τράφικινγκ, παρότι η προθεσμία ενσωμάτωσης παρήλθε στις 6 Απριλίου.
«Είναι δύσκολο να φανταστεί κάποιος πως στις ελεύθερες και δημοκρατικές χώρες της Ευρώπης δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι στερούνται την ελευθερία τους και τυγχάνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης, σαν εμπορεύματα. Αλλά αυτή είναι η θλιβερή αλήθεια και η εμπορία ανθρώπων βρίσκεται παντού γύρω μας και πιο κοντά από ό,τι πιστεύουμε. Είμαι αρκετά απογοητευμένη διότι παρά τις ανησυχητικές τάσεις μόνον λίγες χώρες έχουν εφαρμόσει την νομοθεσία κατά του τράφικινγκ και καλώ αυτές που δεν το έχουν κάνει να σεβαστούν τις υποχρεώσεις τους», σχολίασε η Ευρωπαία Επίτροπος Cecilia Malmström.
Πηγή: Lawnet.gr, 16.4.2013
 


 Τον τερματισμό της πρακτικής διακρίσεων σε βάρος των Ρομά ζήτησε η Διεθνής Αμνηστία από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η οργάνωση παρατήρησε πως η ΕΕ δεν κάνει αρκετά για να καταπολεμήσει τις διακρίσεις που υφίστανται οι περίπου 6 εκατομμύρια Ρομά στα κράτη-μέλη. «Η ΕΕ πρέπει να εφαρμόσει άμεσα τα μέτρα εκείνα που έχει στη διάθεσή της, για να επιβάλλει κυρώσεις σε κυβερνήσεις που αποτυγχάνουν να καταπολεμήσουν τις διακρίσεις και την βία σε βάρος των Ρομά. Τέτοιου είδους πρακτικές αντιβαίνουν στο ευρωπαϊκό δίκαιο και στις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα στα οποία στηρίζεται», σχολίασε ο υπεύθυνος της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, John Dalhuisen.
Σύμφωνα με την οργάνωση οι υποχρεωτικές απομακρύνσεις Ρομά συνεχίζουν να αποτελούν τον κανόνα σε αρκετές χώρες, μεταξύ άλλων σε Γαλλία, Ιταλία και Ρουμανία. Επιπλέον, παρατήρησε ότι σε Τσεχία, Σλοβακία και Ελλάδα υπάρχει διαχωρισμός στην εκπαίδευση για τα παιδιά των Ρομά, σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία που απαγορεύει τις φυλετικές διακρίσεις.
Πηγή: Lawnet.gr, 4.4.2013